آب‌های سطح مریخ کجا رفته اند؟

محققان همچنان به بررسی مناطقی از مریخ می‌پردازند که روزی به­‌یک­باره همهٔ آب­‌ها­ی روان را در خود نگه داشته‌­است. یک مطالعهٔ جدید به ما کمک کند تا بفهمیم این آب‌­ها کجا رفته­‌اند.

آب‌های سطح مریخ کجا رفته اند؟

آب بر رو ی مریخ:

چهرهٔ خشک مریخ همیشه این‌طور نبوده‌است. کانی‌­های قرمز این سیاره احتمالاً زمانی در خود آب روان داشته‌اند.

اگرچه ما هنوز کاملاً چگونگی تبدیل مریخ گرم و مرطوب را به آنچه امروز هست نمی­‌دانیم،  اما شواهد جدید موجود در تحقیقات منتشرشده در مجلهٔ Nature نشان می­‌دهد زمانی در مریخ آب روان وجود داشته که در حال حاضر در سنگ‌هایش به دام افتاده‌­است.

پیش از این، محققان پیشنهاد کردند که این آب به دلیل فروپاشی میدان الکترومغناطیس مریخ یا توسط طوفان­‌های خورشیدی از ­بین رفته یا به شکل یخ زیر سطح مریخ  قرار گرفته‌­است؛ اما هیچ کدام از این دلایل این‌که چرا در سیارهٔ سرخ آب وجود ­ندارد را توضیح نمی­‌دهند.

محققان دانشگاه آکسفورد فکر می­‌کنند که آب در واکنش با سطح سیاره جذب آن شده‌است؛ اما این امر نه تنها سیاره را از آب خالی می­­­‌کند، بلکه باعث افزایش اکسیداسیون سنگ‌ها و غیر قابل حیات شدن آن می­­‌شود.

تیم تحقیقاتی، به رهبری دکتر جان وید، یک پژوهشگر NERC در بخش علوم زمین آکسفورد، با استفاده از روش‌های مدل‌سازی به ترکیب سنگ‌های زمین رسید. این امر آن‌ها را قادر به محاسبهٔ مقدار آبی کرد که می­‌تواند در سطح مریخ از طریق واکنش با سنگ‌ها نگه داشته شود. این فرایند به تیم اجازه داد بخشی ­از درجه حرارت سنگ، فشار زیر سطح و آرایش عمومی اجزای روی سطح مریخ را تعیین کنند.

سنگ‌هایی که در این زمین خشک پخش شده‌است می‌تواند به دنبال ناپدید‌ شدن آب روی مریخ به وجود ‌آمده باشد.
عکس از ناسا

آب‌های سطح مریخ کجا رفته اند؟

سنگ‌های مریخی:

تیم تحقیقاتی پس از تجزیه و تحلیل خود، متوجه شدند که سنگ‌های بازالت، به ویژه در سطح مریخ، می­‌توانند به یک­باره و آن هم حدود ۲۵درصد بیشتر نسبت به سنگ‌های معمولی زمین آب را در خود جذب کنند.

با توجه به گفته‌های وید:

به نظر می­‌رسد مردم هیچ‌گاه تئوری آب جذب‌شدهٔ در نتیجه واکنش­‌های سادهٔ سنگ را امتحان نکردند، در واقع شهاب‌سنگ‌های مریخ نسبت به سنگ‌های سطحی بیشتر کاهش می‌­یابد و ترکیبات بسیار متفاوتی را به وجود می­‌آورد. پس یکی از دلایل این امر که چرا مریخ تمام آب خود را از دست داد، می­تواند در کانی­شناسی آن پنهان شده باشد.

وید ادامه داد:

در مریخ در گذشته آب با گدازهٔ تازه فوران‌شده که پوسته بازالتیک آن را تشکیل می‌دهد واکنش داده و باعث ایجاد یک اثر اسفنجی شده‌است. پس از آن، آب سیاره با سنگ‌ها واکنش می‌دهد تا انواع مواد معدنی  هیدراته را تشکیل دهند، این امر باعث تغییر ساختار سنگی شد و سطح سیاره‌­ها را خشک ساخت.

بنابراین این­طور نیست که زندگی در مریخ هرگز وجود نداشته‌است یا ندارد، بلکه با وجود این خشکی، انسان­‌ها باز به فکر بهره‌­وری از مریخ هستند.

همچنین، این یافتهٔ جدید می­تواند به ما در درک بهتر سیاراتی که می‌­توانند زندگی را در خود حفظ کرده ­باشند، کمک کند. همان‌طور که در مورد مریخ پیدا کردیم پس تنها به خاطر این‌که جریان آب را نمی­‌بینیم، به این معنا نیست که آب وجود ندارد.

درباره نویسنده