شاید با سرکوب یک آنزیم طول عمر بیشتری داشته باشیم

دانشمندان به استناد‌‌ تحقیقا‌‌‌‌تشان روی سلول گونه‌‌‌‌‌‌‌‌‌هایی از موجودات، به این نتیجه رسیده‌اند که می‌توان با مهار این آنزیم طول عمرشان را به‌طور متوسط حدود ۱۰%‌ افزایش داد. این آنزیم اثر منفی بر عملکرد سلول‌های بنیادی، سلامت روده و حیات حیوانات دارد، بنابراین مهار آن می‌تواند این روند را معکوس نماید.

آنزیم

طی خبر منتشرشده درژورنال نیچر‌،‌ ‌نتایج تحقیق دانشمندان نشان داده طول عمر گونه‌هایی از حیوانات مثل کرم‌‌‌‌ها، مگس‌ها‌ و مخمر‌ها با‌ ‌‌مهار آنزیم پلیمراز‌ III(آنزیم ضروری جهت ساخت پروتئین‌ها و رشد سلولی(‌ به‌طور متوسط حدود ۱۰%‌ افزایش یافته‌است. از آن‌جا که این آنزیم درون سلول‌های بدن انسان‌ها و بسیاری ‌‌از پستانداران وجود دارد و اثر منفی بر‌‌‌‌ عملکرد سلول‌های بنیادی، سلامت روده و حیات آن‌ها می‌گذارد، مهار آن می‌تواند این روند را معکوس نماید.

اثرات مهار این آنزیم را می‌توان با عملکرد تضعیف سیستم ایمنی داروی راپامایسین مقایسه کرد که پیش‌تر در جهت افزایش طول عمر موش‌ها و برخی دیگر از حیوانات مورد آزمایش قرار گرفته‌است.

چنین استنباط می‌شود که وجود مقادیری از مواد تخدیرکننده در جدار دارو باعث افزایش طول عمر و سلامت می‌گردد اما چگونگی این عمل شناخته شده نیست. ظاهراً آنزیم پلیمر‌‌از در واکنش به اخطار مهارشده توسط راپامایسین ‌موجب ارتقای‌ رشد و تسریع روند عمر می‌گردد و مهار آنزیم در مگس‌هایی که به علت دریافت دارو عمر بیشتری کرده‌اند مؤثر بوده‌است. طبق نظر دکتر نظیف آلیک (Nazif Alec) چنان‌چه بتوانیم این مکانیسم را در سایر گونه‌های حیوانات به کار بندیم درمان‌های ضد پیری را توسعه خواهیم بخشید.

از جمله این فعالیت‌ها اعمال روش‌های ژنتیک از قبیل تولید جهش‌های درون‌سلولی و مداخلات مرتبط باRNA  جهت مهار آنزیم پلیمرازIII در بزرگسالان و افزایش طول عمر می‌باشد. تاکنون این آزمایش‌ها روی انسان انجام نشده‌است ولی از آن‌جا که سلول‌های انسان‌ها و سایر پستانداران هم دارای این آنزیم هستند به نظر می‌رسد با اعمال این روش‌ها بتوان به نتایج مشابهی در زمینهٔ افزایش عمر دست یافت.

درباره نویسنده