چالشی برای گیمر‌ها؛ آیا اختلال بازی‌های کامپیوتری یک بیماری روانی است؟

در سال ۲۰۱۸ سازمان بهداشت جهانی قصد دارد «اختلال بازی‌های کامپیوتری» را -که مشخصهٔ آن انجام بازی مداوم یا متناوب است- به لیست طبقه‌بندی بین‌المللی بیماری‌های روانی اضافه ‌کند.

اختلال بازی‌های کامپیوتری

در ویرایش یازدهم لیست طبقه‌بندی بین‌المللی بیماری‌های روانی، که در سال ۲۰۱۸ منتشر خواهد شد، این اختلال هم گنجانده می‌شود. این فعالیت باعث اشتراک‌گذاری اطلاعات بهداشتی بین کشورها می‌شود. نسخهٔ قبلی ICD در سال ۱۹۹۰ توسط ۴۳ مجمع بهداشت جهانی تأیید شده بود. نسخهٔ فعلی هم که در آن «اختلال بازی» جزو بیماری‌ها ذکر شده‌است، نهایی نیست و توسط سازمان بهداشت جهانی تأیید نشده‌است. همچنین گزینه‌های پیشگیری یا درمان آن هنوز مشخص نشده‌است.

این اختلال با عدم کنترل بر روی بازی با توجه به فراوانی، شدت، مدت زمان و ظرفیت شخص برای رها کردن بازی یا با دادن اولویت بیشتر به بازی بیش از سایر فعالیت‌های روزانه، مشخص می‌شود.

تصمیم سازمان بهداشت جهانی باعث اختلاف نظر در بین روانشناسان شد:

Alexander Blaszczynski، استاد روانشناسی بالینی در دانشگاه سیدنی استرالیا، در  Futurism مطرح کرد که نگران عدم وجود معیارهای تشخیصی روشن برای این اعتیاد رفتاری است؛ همچنین گفت:

به راستی مرز بین سرگرمی شمردن یک فعالیت و اختلال دانستن آن چیست؟

Ronald Pies، استاد بالینی روانپزشکی دانشکدهٔ پزشکی دانشگاه توفست، عنوان کرد:

چگونه می‌شود این بیماری یا اختلال را تعریف کرد؟ آیا نیاز به نشانگرهای فیزیولوژیکی، بیوشیمیایی یا عصبی است یا اختلال در فعالیت‌های روزمره به عنوان یک معیار کافی است؟

اختلال بازی‌های کامپیوتری

، استاد روانشناسی دانشگاه Stetson در فلوریدا، گفت:

برخی افراد دچار اعتیاد به بازی‌‌های کامپیوتری بیش از حد می شوند؛ در حالی که دیگران هم ممکن است به فعالیت‌های دیگری مانند خرید، تمرین و رابطهٔ جنسی بیش از حد اعتیاد پیدا کنند. طبق داده‌هایی که ما پیشنهاد می‌کنیم معمولاً افرادی که شرایط روحی و روانی مانند افسردگی و اضطراب دارند، از این فعالیت‌ها به عنوان یک مکانیسم مقابله استفاده‌ می‌کنند.

به نظر می‌رسد که واکنش سازمان بهداشت جهانی (WHO) ناشی از یک ترس بزرگ‌تر اخلاقی درمورد بازی‌های کامپیوتری و انواع تکنولوژی باشد.

Pies می‌گوید:

نمی‌توان گفت این رفتار یک اختلال اضطرابی یا افسردگی است و یا این‌که فقط یک اعتیاد رفتاری است؛ که این خود بحث‌های علمی فراوانی را می‌طلبد.

Douglas Gentile، استاد روانشناسی دانشگاه ایالتی آیووا، می‌گوید:

این اعتیاد رفتاری‌ای که از آن صحبت می‌کنیم مثل اعتیاد به الکل است که ۳۰ سال پیش یک شکست اخلاقی محسوب می‌شد اما بعدها استفاده‌های پزشکی آن مشخص شد. انواع پزشکی بازی‌های کامپیوتری هم که امروز به عنوان یک اعتیاد رفتاری به نظر می‌رسد می‌تواند روزی در زمینهٔ روانپزشکی و پزشکی به مردم کمک کند.

از طرفی باید بدانیم وابستگی رفتاری به این بازی‌ها به علت قابل دسترس بودن آن است. به عبارتی اگر به مواد مخدر هم دسترسی داشتیم شاید به آن هم اعتیاد پیدا می‌کردیم.

در نهایت اگر سازمان بهداشت جهانی بتواند به درمان قطعی درمورد این افراد دسترسی پیدا کند، می‌توانند این اختلال را از طریق بیمه پوشش دهند. با این حال، Ronald Pies هشدار داد که هیچ توافقی درمورد درمان مؤثر‌ آن وجود ندارد.

درباره نویسنده