ایمپلنت‌مغزی و هوش‌مصنوعی پایانی بر استرس و افسردگی

دو گروه تحقیقاتی در آمریکا نوعی ایمپلنت مغزی را برای درمان اختلالات روانی مانند استرس و افسردگی طراحی کرده‎اند.

آژانس پروژه‎های تحقیقاتی پیشرفتۀ دفاعی آمریکا یا (DARPA) Defense Advansed Research Project Agency  به همراه دو گروه تحقیقاتی در حال انجام آزمایش‎های اولیه روی نوعی ایمپلنت مغزی می‎باشند. این ایمپلنت به کمک الگوریتم خاصی، آن بخش از فعالیت‎های مغزی را که موجب اختلالات روانی می‎شود، تشخیص می‎دهد و نهایتاً به کمک پالس‎های الکتریکی این اختلالات را به حالت عادی بازمی‎گرداند. بر این اساس دانشمندان در جست‎وجوی راه‎حلی فراتر از روش‎های موجود برای درمان بیماری‎های روانی می‎باشند. نتایج این بررسی در کنفرانس علوم اعصاب در واشنگتن ارائه شده‎است.

هم‎اکنون برای درمان بیماری‎هایی مانند افسردگی مزمن و پارکینسون از ایمپلنت‎های مغزی مولد پالس‎های الکتریکی با تحریک مداوم استفاده   می شود؛ اما شواهد جدید بر این موضوع تأکید دارند که پالس‎های الکتریکی متناوب که فقط در صورت نیاز فعال می‎شوند، شاید تأثیر بیشتری داشته باشند.

اولین گروه تحقیقاتی در دانشگاه کالیفرنیای جنوبی این نوع ایمپلنت‎ها را روی مبتلایان به صرع بررسی کرده‎اند. این دستگاه به کمک الگوریتم‎های خاص خود فعالیت‎های مغزی این بیماران را ردیابی می‎کند. همزمان با این گروه، محققان بیمارستان عمومی ماساچوست هم فعالیت مغزی مرتبط با چند اختلال رفتاری را بررسی می‎کنند. آن‎ها روی مجموعه‎ای از الگوریتم‎ها کار می‎کنند که می‎توانند به کمک پالس‎های الکتریکی فعالیت‎های مغز را به حالت طبیعی بازگردانند. این پالس‎ها تا کنون روی مناطقی از مغز که مسئول تصمیم‎گیری و احساسات هستند، مؤثر بوده‎اند. هدف نهایی دارپا از این تحقیق درمان افسردگی و اختلال استرس پس از سانحه، مخصوصاً در نظامیان است.

ایمپلنت مغزی جدید علاوه بر مزایای زیاد قادر است احساسات و روحیۀ افراد را دستکاری کند. برای مثال تحریک بخشی از مغز که با خلق و خوی فرد مرتبط است، می‎تواند احساسات ناخواستۀ شدید مانند شادی بیش از حد در فرد ایجاد کند و سایر احساسات فرد را مخفی کند. لازم است که در استفاده از فناوری‎های جدید همیشه مسائل اخلاقی را مدنظر قرار دهیم.

درباره نویسنده