چرا همه حیوانات برای ادامه حیات و تولید مثل انرژی یکسان دارند؟

دانشمندان می‌گویند تمامی موجودات زندهٔ روی کرۀ زمین، از یک فیل بزرگ تا یک باکتری میکروسکوپی، به یک اندازه انرژی برای تولیدمثل مصرف می‌کنند و همگی شایستگی یکسانی برای زنده ماندن دارند.

انرژی تولید مثل

در روی کرۀ زمین بیش از ۸میلیون گونه موجود زنده وجود دارد، اما هیچکدام از آن‌ها، از وال‌های آبی بزرگ‌جثه تا باکتری‌های میکروسکوپی، برای ادامۀ حیات روی کرۀ زمین دارای مزیتی بیش از دیگران نیستند.

در مقاله‌ای که در تاریخ ۸ ژانویهٔ ۲۰۱۸ در مجلۀNature Ecology & Evolution  منتشر شد، دانشمندان دانشگاه‌هایی از آمریکا و انگلیس، پویایی‌هایی را که از ۴میلیارد سال قبل با آغاز حیات بر روی زمین به وجود آمده است، توصیف کردند. آن‌ها گزارش دادند که اکثر گونه‌های گیاهی، جانوری و موجودات میکروسکوپی صرف نظر از جثه، مکان و تاریخ زندگی، در مبارزه برای ادامۀ حیات به یک اندازه شایستگی دارند. چارلز هال، اکولوژیست، از کالج علوم محیطی و جنگلداری نیویورک می‌گوید: ما با بررسی نرخ تولیدمثل و زمان تولید نسل جدید (سن والد) در هزاران گونۀ گیاهی، جانوری و موجودات میکروسکوپی، به این نتیجه رسیده‌ایم که برای مثال یک فیل یا وال آبی با یک ماهی قزل‌آلا یا یک باکتری، انرژی یکسانی را برای تولید نسل بعدی خود صرف می‌کنند. یک جلبک آبزی تک‌سلولی برای تولید موجودی همانند خود به کمتر از یک روز زمان نیاز دارد، از سوی دیگر تنها یک روز زندگی می‌کند؛ اما یک فیل ماده سال‌ها طول می‌کشد تا اولین فرزند خود را به دنیا آورد و خیلی بیشتر از جلبک آبی به زندگی خود ادامه می‌دهد. سرعت تولید زیست توده و زمان تولیدمثل با توجه به شرایط، برای تمامی موجودات زندۀ کرۀ زمین تقریباً متناسب است؛ این بدان معناست که همۀ موجودات زنده برای ادامۀ حیات و زنده ماندن شایستگی یکسانی دارند.

جیمز براون، اکولوژیست، از دانشگاه نیومکزیکو می‌گوید:

این واقعیت که همۀ موجودات زنده تقریباً به یک اندازه برای ادامۀ حیات شایستگی دارند، پیامدهای عمیقی برای تکامل و تداوم حیات روی زمین دارد.

انرژی تولید مثل

نویسندگان یک سؤال فراگیر را مطرح می‌کنند:

چگونه چنین تنوعی در نحوۀ تولیدمثل و میزان زنده ماندن می‌تواند پایداری و همزیستی گونه‌های متعدد را به وجود آورد؟ پاسخ این است که با توجه به محدودیت‌های اعمال‌شده توسط فیزیک و زیست‌شناسی، یک توافق جهانی در چگونگی به دست آوردن، تبدیل و مصرف انرژی برای زنده ماندن و تولیدمثل در میان ارگانیسم‌ها وجود دارد.

دانشمندان معتقدند یک رابطهٔ دقیق اما معکوس، بین سرعت رشد و زمان تولیدمثل در تمام موجودات زنده وجود دارد. فعالیت بیشتر و زندگی کوتاه‌تر ارگانیسم‌های کوچک‌جثه به طور دقیق توسط فعالیت کندتر و طول عمر بیشتر ارگانیسم‌های بزرگ‌جثه جبران می‌شود.

هال و براون می‌گویند:

مطمئناً تنها یک راه درست برای زنده ماندن و استفاده از انرژی وجود ندارد و با توجه به طیف وسیعی از شرایط محیطی در این سیاره، یک نوع ارگانیسم تنها می‌تواند به طور موقت مزیتی را نسبت به سایر موجودات به دست آورد. همان‌گونه که لیو وان والن، زیست شناس تکاملی، در نظریهٔ ملکۀ سرخ می‌گوید: همهٔ گونه‌ها برای حفظ خود و ماندن در مسابقۀ تکاملی باید پویا باشند.

درباره نویسنده